Grochówka to pożywna i rozgrzewająca zupa, która pomoże przetrwać najcięższą zimę. Jej tajemnica tkwi w znanym i klasycznym od setek lat przepisie, udoskonalonym w tzw wersji grochówki żołnierskiej. Najważniejszy składnik jest zawsze ten sam czyli żółty groch łuskany. Razem z soją, fasolą, soczewicą, cieciorką, groch należy do rodziny roślin strączkowych. Zawierają one bardzo dużo białka roślinnego, witamin z grypy B, kwasu nikotynowego, pantotenowego i foliowego, sporo minerałów czyli potasu, wapnia, żelaza, manganu, fosforu, sodu, miedzi, chloru i jodu. Rośliny strączkowe wzbogacają dietę o składniki pokarmowe których trudno szukać gdzie indziej i dzięki temu pomagają zachować zdrowie. Takie potrawy jak grochówka mają w sobie ukrytą holistyczną mądrość żywieniową doskonaloną przez pokolenia naszych przodków. Czerpmy z tej mądrości garściami, jak ziarna grochu z targowego worka.

Przepisy na grochówkę

Klasyczna grochówka

klasyczna grochówkaZupy z roślin strączkowych są źródłem białka roślinnego oraz wielu witamin.

Do przygotowania klasycznej grochówki potrzebujemy:

  • szkl. suchego grochu
  • 50 dag wołowiny z kością
  • 2 marchewki, korzeń pietruszki
  • 2 cebule
  • suszony cząber, sól, pieprz
  • posiekana natka pietruszki

Groch płuczemy i zalewamy szklanką wody, moczymy przez godzinę. Marchewkę, pietruszkę i cebulę obieramy, wkładamy do garnka, dodajemy mięso i zalewamy wrzątkiem. Dodajemy cząber, doprowadzamy do wrzenia, po czym zmniejszamy gaz i gotujemy, aż mięso zmięknie. Odcedzamy wywar, zalewamy nim groch, doprowadzamy go do wrzenia i gotujemy na małym ogniu przez godzinę. Doprawiamy solą, pieprzem, możemy zmiksować. Przestudzone mięso kroimy i dodajemy do zupy, którą przez podaniem posypujemy natką.

Grochówka na wędzonce

Równie popularna jest druga wersja grochówki - na wędzonce:

  • 30 dag łuskanego grochu
  • 25 dag wędzonych żeberek, albo kości wieprzowych
  • po 1 marchewce, pietruszce(korzeń)
  • 2 cebule
  • trochę selera
  • ząbek czosnku
  • liść laurowy, ziele angielskie
  • majeranek
  • sól, pieprz

Groch płuczemy, zalewamy szklanką wody i zostawiamy na noc. Umyte żeberka wkładamy do garnka z grochem, dodajemy liść laurowy i pieprz, gotujemy przez godzinę. Warzywa obieramy, kroimy i wrzucamy do grochu, solimy i gotujemy jeszcze przez ok. pół godziny. Kiedy groch i żeberka będą miękkie, wyławiamy liść laurowy i cebulę, wyciągamy żeberka i ściągamy z nich mięso. Pokrojone, wrzucamy z powrotem do grochu. Rozgniatamy ząbek czosnku i wrzucamy do zupy. Dodajemy majeranek, gotujemy jeszcze chwilę. Po chwili grochówka jest gotowa.

Grochówka doskonale smakuje z kapustą, ale klasycznym dodatkiem są grzanki z ciemnego chleba. Kromki kroimy w kostkę, rozgnieciony czosnek ucieramy z masłem. Na patelni smażymy kostki chleba z masłem czosnkowym aż do zrumienienia. Jemy od razu.

Taka potrawa jest prosta w przygotowaniu, niezwykle pożywna i rozgrzewająca. Ma dużo kalorii i cennych składników. Jest to klasyczny przykład eintopf, czyli dania jednogarnkowego. Grochówka z mięsem, kapustą i grzankami to nie pierwsze danie, ale pełnowartościowy obiad, który nasyci największego głodomora.

Suszony groch można kupić przez cały rok. I warto po niego sięgać, ponieważ ma mnóstwo błonnika, sporo białka, kwasu foliowego, witamin z grupy B, E, C, potasu, fosforu, magnezu, wapnia, żelaza, karotenów. Dzięki zawartości izoflawonów, groch pomaga obniżyć ryzyko zachorowania na nowotwory. Dzięki dużej ilości błonnika, groch pomaga obniżyć cholesterol, reguluje ciśnienie i dobrze działa na serce. Poza tym, jak wszystkie rośliny strączkowe, przyspiesza przemianę materii (przede wszystkim dzięki zawartości błonnika). Błonnik zawarty w grochu pomaga regulować ilość cukru wchłanianego przez organizm, a jedzenie go obniża ryzyko cukrzycy.

Wadą grochu jest wysoka zawartość puryn. Osoby ze skłonnością do kamieni nerkowych powinny go unikać.

Cenne rośliny strączkowe

ziarna

Groch, ale także fasola, soczewica, soja i cieciorka, to prawdziwa skarbnica cennych wartości odżywczych. Warto włączać je do diety przez cały rok. Jest to tym łatwiejsze, że z tych roślin można przygotowywać zupy, pasztety, kotlety, dodawać do ryżu, makaronu, mięs. W jadłospisie wegetarian bogate w białko strączkowe to podstawa. Najwięcej tego składnika ma soja, a zaraz po niej soczewica. Ta pierwsza jest znana również z tego, że obniża ilość cholesterolu, ma dużo kwasów omega-3, które zbawiennie działają na mięsień sercowy, a zawarta w niej izoflawina pomaga w odchudzaniu. Upada więc mit mówiący o tym, że rośliny strączkowe są wysokokaloryczne.

  • Fasola: jest bogata w sód, potas, magnez, wapń, żelazo, fosfor, fluor, chlor, wit. B1, B2, B6, C
  • Soczewica: ma dużo wapnia, fosforu, żelaza, karotenu, wit. B1, B2, PP, C
  • Ciecierzyca: o wspaniałym, nieco orzechowym smaku, służy także do wyrabiania specjalnej mąki. Jest bardzo popularna w kuchni śródziemnomorskiej. To jedna z pierwszych roślin uprawianych przez człowieka. W Afryce jest traktowana jako afrodyzjak. Pomaga zwalczyć ból głowy, przeziębienie. Jej liście są stosowane jako okłady przy zwichnięciach, a napar z nich poprawia trawienie. Jedzenie cieciorki, zwanej też włoskim grochem, wzmaga odporność, polepsza stan skóry, włosów, obniża cholesterol. W Polsce jedzona od zawsze – była podstawą kuchni staropolskiej. 25% jej składu to białko, ma też dużo fosforu, potasy, wit. z grupy B, żelaza (najwięcej ze wszystkich strączkowych).

Wzdęcia

Nieprzyjemnym następstwem zjedzenia roślin strączkowych są wzdęcia. To efekt wysokiej zawartości błonnika. Długie moczenie i odpowiednio długie gotowanie ziaren jest niezbędne, ponieważ rozkłada częściowo błonnik i pomaga przyswoić. Generalna zasada mówi o tym, że wszystkie rośliny strączkowe poza soczewicą należy zalać wodą w stosunku 2:1 (2 szklanki wody na 1 szklankę ziaren). Aby uniknąć gazów, które zawsze powodują rośliny strączkowe, trzeba zawsze wypłukać je po namoczeniu i przed gotowaniem. Tracimy w ten sposób część wartości odżywczych, ale zyskujemy nieco komfortu.

Rośliny strączkowe dla kobiet

W dobrze zbilansowanej diecie rośliny strączkowe powinny pojawiać się 3-5 razy w tygodniu. Warto, aby kobiety doceniły ich szczególne zalety. Soja, fasola i ich krewniacy, mają chude białko i znikomą zawartość tłuszczu, pomagają więc zachować szczupłą sylwetkę. Fasola pomaga unormować poziom kobiecych hormonów, a soczewica wydatnie pomaga zapobiec nowotworom piersi. Również fasola, dzięki zawartości inhibitorów proteaz ma takie działanie. Co ciekawe, strączkowe łagodzą efekty napięcia przedmiesiączkowego i menopauzy. A ponieważ są bogate w kwas foliowy, warto objadać się nimi, jeśli planujemy zajście w ciążę.

Zupy wzmacniające według pięciu przemian Rośliny Lecznicze Świata

Autor: Barbara Temelie
W książce autorka przedstawia ponad sto przepisów na przynoszące ulgę i działające terapeutycznie zupy. Doskonale przybliża czytelnikowi tajemnice chińskiej medycyny, poświęcając szczególną uwagę funkcjom trawiennym i ukazując, jak można wzmocnić terapeutyczne działanie zup dzięki chińskim ziołom.

Cena: 43,00zł

zamow